Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Η κατάντια του Έλληνα

      Ξύπνησα σήμερα χορτασμένος από το χθεσινό βραδινό γεύμα μου. Δεν θυμάμαι να το τίμησα ιδιαίτερα , έτρωγα ελαφρά την καρδία κοιτώντας την σάπια τηλεόραση για άλλη μια φορά . Δεν έβλεπα όμως αυτό που πραγματικά συμβαίνει . Επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις , ελέγξτε την εικόνα που παραθέτω . Δεν είναι σε άλλη χώρα , δεν είναι στην Ουγκάντα , συμβαίνει εδώ. Είναι εκατοντάδες πολίτες στην Αθήνα που δεν έχουν 2 ευρώ να πάρουν τα απαραίτητα λαχανικά , δεν ήταν προνομιούχοι Έλληνες που τους έκοψαν 200 και 300 ευρώ από τον μισθό ή την σύνταξη. Είναι πεινασμένοι Έλληνες .
     Βλέποντας την εικόνα αυτήν ένιωσα , προνομιούχος , βλάκας , ένιωσα θυμό για άλλη μια φορά . Όχι πως είναι κάτι το οποίο δεν γνώριζα ή δεν πίστευα ότι θα το δω . Με ωθεί όμως ξανά να σκεφτώ , τι κάνουμε? Γιατί? Για την βιωσιμότητα του χρέους? Για την παραμονή μας στο ευρώ? Δύο εντελώς διαφορετικές συζητήσεις θα μας πουν οι πολιτικάντηδες . Καταλαβαίνουν την πείνα και την εξαθλίωση λένε , δεν είδα όμως ποτέ μου κάποιον να είναι στην ουρά για 1 κιλό ντομάτες. Λαικισμός να λες την λέξη ντομάτα σε ένα κοινωνικοπολιτικό κείμενο ε? Κάθεται κάπως άσχημα ?
     Ένας καλός χριστιανός θα μας έλεγε , δες , άρα να κάνεις τον σταυρό σου και να τιμάς το γεύμα σου , αυτός ίσως είναι ο ρόλος και της εξουσίας της εκκλησίας σε αυτήν την κρίση . Να μας πείσει ότι πρέπει αν ευχαριστούμε που έχουμε τα δεδομένα , όχι να αντιδρούμε . Δεδομένα , ναι , καλά διαβάσατε . Θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι δεδομένο το φαγητό στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία , σε μια χώρα που ανήκει στην ευρωπαική ένωση , σε μια χώρα που είχε τις ευκαιρίες να εξάγει πολιτισμό , να εξάγει έρευνα , σε μια χώρα που ακόμη και σήμερα έχει τρομερό επιστημονικό δυναμικό .
      Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής , ποιος και τι θα μας σώσει απο αυτήν την λαίλαπα φτώχειας , ανέχειας , κατάντιας ? Κανείς δεν θα μας σώσει Έλληνες , κανείς . Μέσα απο αυτήν την σάπια κοινωνία , μέσα απο αυτήν την σάπια Ελλάδα κάτι πρέπει να γεννηθεί . Εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει να πολεμήσουμε , δεν πάει άλλο  . Το θέμα είναι πως , πότε , με ποιον τρόπο . Ένας καλός αριστερός θα μας έλεγε μέσα απο τα σωματεία , μέσα από πορείες και καταλήψεις δημόσιων κτηρίων . Ίσως σε άλλη εποχή να είχαν αποτέλεσμα , σήμερα δεν βλέπω να έχει . Δεν μπορώ να σκεφτώ  ειλικρινά τι μπορεί να γίνει πια .
       Όσοι έχετε το προνόμιο να έχετε ίντερνετ , υπολογιστή και διαβάζετε αυτό το κείμενο σκεφτείτε , προβληματιστείτε , τι είναι αυτό που μπορεί να μας βγάλει από αυτήν την μιζέρια . Μιλήστε στους χώρους που κινείστε , οφείλουμε στους εαυτούς μας , στα παιδιά μας , στην νέα γενιά και στην έρημη χώρα μας να δώσουμε ελπίδα. Κανένα πολιτικό κόμμα , κανένα σωματείο και καμία τρομοκρατική οργάνωση δεν πρόκειται να μας βγάλει από αυτό το δράμα που κάποιοι ήδη ζούνε και κάποιοι το βλέπουν να έρχεται.
        Αυτό που σίγουρα ξέρω να πω είναι πως κανένας μας δεν έκανε το σωστό . Εάν το είχε κάνει , κάποιο αποτέλεσμα θα είχαμε . Επομένως αλλάξτε . Όσοι έχουμε ακόμα την διαύγεια να σκεφτούμε και να κάνουμε κάτι ας το κάνουμε , δυστυχώς δεν είμαι εγώ αυτός που μπορεί να σκεφτεί αυτό το κάτι , είμαι όμως αυτός που μπορεί να ακολουθήσει . Το πρώτο λάθος που έχουμε να διορθώσουμε είναι η αντίδραση μας στην αντίδραση κάποιας άλλης κοινωνικής ομάδας , τι εννοώ?  Όταν ένα κομμάτι εργαζομένων, ανέργων , φοιτητών , αντιδρά απέναντι στην φτώχεια ας μην τα βάλουμε μαζί του . ας πάμε μαζί του . Όταν οι δέκα γίνουν εκατό  , όταν οι εκατό γίνουν χίλιοι , τότε θα είμαστε όλοι μαζί . Ουτοπικό μεν , όχι αδύνατο δε . Έτσι μπορεί να γεννηθεί και να ξεκινήσει μια ολόκληρη επανάσταση , από μια μικρή απεργία , από μια μικρή αντίδραση, όπως όλες οι μεγάλες επαναστάσεις στην ιστορία . Για να μην δούμε ποτέ ξανά εικόνες σαν αυτή . 

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

Oι κακοποιημένοι ληστές του Βελβεντού

                   
           Είναι στην ιδεολογία τους η ΒΙΑ απέναντι σε κάθε τι που εκφράζει τον καπιταλισμό , άμα σκοτώσουν μπάτσο ήταν απλά απέναντι σ αυτό που εκφράζει-απόλυτα θεμιτό-καθώς δεν αναγνωρίζουν κανέναν θεσμό και κανέναν νόμο του κράτους.Άμα σημαδέψουν με καλάσνικοφ υπάλληλο τράπεζας είναι πολιτική κίνηση απέναντι στην καπιταλιστική τράπεζα , απόλυτα θεμιτό. Παρ ολα αυτά , άμα τους ασκηθεί βία θα κρυφτούν πίσω από τους νόμους του κράτους-που κατά κάποιον τρόπο πολεμούν-για να ζητήσουν παραδειγματική τιμωρία μέσω δικηγόρων (ανθρώπων του σάπιου συστήματος. τους οποίους θα πληρώσουν αδρά με καπιταλιστικά ευρώ των βορείων προαστίων)... ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ...
    Ακούσαμε και την μητέρα Νάσιουτζικ εδώ να μας λέει πως είναι περήφανη για τον γιο της καθώς αγωνίζεται απέναντι σε μια σάπια και ΆΝΟΜΗ κοινωνία ! αγωνίζεται απέναντι στην άνομη κοινωνία όντας παράνομος? χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό?
     Για του στραβού το δίκιο που λέει κ ο έρμος ο ελληνικός λαός , κακώς χτυπήθηκαν αγρίως οι εγκληματίες αυτοί καθώς είχαν ήδη συλληφθεί. Αλλά εφόσον δεν αναγνωρίζουν το κράτος και τους νόμους του γιατί προτίθενται να τους χρησιμοποιήσουν? Και αν όντως αγωνίζονται απέναντι στο σάπιο κράτος , που μεταξύ μας σάπιο είναι , τι θα έκαναν τα 200 χιλιάρικα που πήραν σημαδεύοντας τους υπαλλήλους των 800 ευρώ της τράπεζας? Θα πλήρωναν τα χρέη των 3000 αυτόχειρων ή θα πλήρωναν κάτι παραπάνω για ναρκωτικά και όπλα ?
      Δυστυχώς για εμάς δεν είναι αγωνιστές , είναι κοινοί εγκληματίες του ποινικού δικαίου , είναι επικίνδυνοι προς την δημόσια ζωή . Δεν θα δίσταζαν να σκοτώσουν και τον υπάλληλο ασφαλείας , και τον ταμία της τράπεζας εάν δεν ήταν συνεργάσιμοι. Για αυτό καλύτερα ας σταματήσει κάπου εδώ το θέατρο της κοινωνικής ευαισθησίας .